EK Voetbal Complot

Ik weet het bijna zeker, er is iets gaande tegen mij. Het afgelopen jaar heb ik alle samenzwering-gekkies toch een klein beetje uitgelachen. Maar nu kan ik er niet meer omheen, complotten bestaan. 

Eerst even een beetje background informatie. Ik haat voetbal. Er naar kijken. Zelf spelen. Verschrikkelijk.

Helaas woon ik in een voetbalhuis. Mijn man; voetbaldwaas en mijn zoon; voetbalkrankzinnige doen hun best om mij niet teveel lastig te vallen met hun afwijking. Toch word ik er elke dag mee geconfronteerd. Een verhit gesprek tijdens het eten over Messi versus Ronaldo.  Een paar slingerde noppenschoenen met het geurniveau van een Dixietoilet op de Zwarte Cross. De hele garage vol met ballen, why? Je speelt het spel toch maar met één?

Het ergste vind ik het geluid van een wedstrijd op tv als je zelf niet kijkt. Zo’n irritante constante ruis in je oor. Een van de weinige lichtpuntjes van Corona, dacht ik. Maar nee, ze monteren het geluid van 50000 coaches er gewoon onder. Nee, voetbal is niet mijn ding.

Afgelopen zondag speelden natuurlijk onze jongens. Ons Oranje. Ik zeg ons, want blijkbaar zijn ze bij mij thuis ineens onderdeel van het managementteam van de KNVB. We kijken samen met de buren. Ach gezellig, als er een drankje en een hapje is dan doe ik niet moeilijk. 

De wedstrijd begint. Wat gebeurt er. Ik voel een bepaalde spanning opkomen. Hey, die bal moet toch de andere kant op? Hey, hey hou hem tegen. Pas op. Oh God. OEOEOEOEOEOEOE net naast. Mijn zoon, Valentijn, zit naast me en kijkt me verbaasd aan. “Doe is ff rustig mam!”. Oeps, die kreet kwam er blijkbaar hardop uit. Ik voel de spanning opbouwen en zit verdomme helemaal in die wedstrijd. Hoe kan dit! Ik hou hier toch helemaal niet van?

Na het eerste doelpunt van Nederland zit ik weer wat relaxter. Ik neem een slokje van mijn GT en ben helemaal chill als het tweede doelpunt valt. Dit kunnen we niet meer verliezen.

Evelien? Hoezo boeit jou dit?

Dan gaat het mis, een doelpunt tegen. Ik roep instinctief “Jezus jongens, dit was toch niet nodig!” Blijkbaar heb ik inmiddels ook een adviserende rol bij de bond. Valentijn knijpt net iets te hard in mijn knie en de wenkbrauwen van mijn man schieten net zo hard als het tweede doelpunt van Oekraïne in de kruising. NEEEEE!! Ik heb mijn emoties niet meer onder controle. Terwijl mijn buurvrouwen de nieuwste trends in tuinmeubel land bespreken probeer ik mijn “gooi nu iets kapot” impulsen te bedwingen. Wat verrot dit. Weer terug bij af en nog maar tien minuten om te winnen, ik wil winnen, NU!!! 

Inmiddels ben ik mezelf helemaal kwijt. Dit spel is gaaf, het is spannend, ik wil meer! Ik word beloond. Het derde doelpunt valt. Alsof ik de lotto win. Pure blijdschap overspoelt me, wat geweldig. Ik wil graag dansen, maar niemand beweegt echt, dus ik weet me nog net in te houden. Valentijn kijkt me trots aan en ik voel een verbintenis die we nog nooit eerder hadden. Magie. De laatste minuten zijn het zwaarst. Ik kan het bijna niet aanzien, wat als ze wéér een tegendoelpunt krijgen. Ik draai mijn hoofd weg van het scherm en bid. Schijnbaar geloof ik ook ineens in god. 

De wedstrijd is voorbij. Wat is er net gebeurd? Zat er iets in mijn drankje, een chip misschien? Of is het dan toch het effect van 5G. Misschien een aanval van Bill Gates op alle Apple-lovers? Of nee, een in een fabriek gefabriceerd virus dat alle balsport-haters aanpakt. Ik zeg het je, het is een EK Voetbal complot.

Gelukkig krijg ik het einde van deze maand mijn vaccinatie. Hopelijk helpt dat. 

Vlien

Delen is lief

Geef een reactie