Hoe eerlijk moet je zijn tegen een vriendin

Van lang naar stekels in acht verschillende kleuren blond, inschrijven voor een pedicure opleiding (ik was zwanger en geheel ontoerekeningsvatbaar) en iets te tipsy de soort van tweelingbroer van Ronaldinho aflebberen op de dansvloer. Allemaal momenten waar ik behoefte had aan een vriendin die me eens even stevig de waarheid vertelde. Heel wat geldverspilling, tranen en gênante momenten hadden mij dan bespaard kunnen blijven.

Vroeger voelde ik me altijd meer op mijn gemak bij mannen. Lekker rechttoe rechtaan in de communicatie. Als je een keer iets te direct uit de hoek komt dan is het binnen 5 minuten vergeven, mannen hebben weinig ingewikkelde en onuitgesproken verwachtingen en durven vaak te zeggen waar het op staat. Natuurlijk heb ik wel vriendinnen gehad, een paar hele goede zelfs. Toch zag je me, buiten het podium om, nooit met een hele club meiden. Ooit dacht ik het een keer te proberen door me aan te sluiten bij zo’n vrouwendispuut (jaja, ik was een Hotello). Toen ik met een pak yoghurt leeggegoten in mijn nek, in pyjama door de Grotestraat liep liedjes te zingen voor geld was ik snel genezen van het hele “vriendinnengroep” idee.

Doe mij maar kerels. Toen werd ik ouder en begon ik een bedrijf waarin ik omringd werd door vrouwen. Hier leerde ik meer over mijn zachte kant. Het moederschap zorgde al helemaal voor een fikse afname in mijn testosteron productie en zo ware het dat ik nu gewoon meer vrouwen in mijn leven heb dan mannen. Wat zeg ik je, ik zit gewoon in een full-on Sex and the city-/ The Bold type- (aanrader: Netflix/Videoland) /Goodgirls- (aanrader: Netflix) achtige vriendinnengroep. Yay! 

Toch vind ik het omgaan met vrouwen soms nog ingewikkeld en voel ik me vaak onzeker over wat er van een “goede vriendin” verwacht wordt. Eerlijk zijn is mijn credo. Dit is handig als een vriendin op het punt staat een zalmroze mommy-tuinbroek aan te schaffen, maar hoe ga je ermee om als jouw mening haaks staat op haar levenskeuzes of als je haar wil behoeden voor pijn en verdriet omdat je bang bent dat ze steeds in dezelfde valkuil stapt. 

Wanneer is mijn mening waardevol en wanneer moet ik gewoon mijn mond houden.

Hoe eerlijk moet je zijn tegen een vriendin.

Op dit moment sta ik voor deze keuze. Geef ik haar mijn ongezouten mening en ongevraagd advies? Of kijk ik toe en vang ik haar op als ze straks alsnog onderuit gaat. Zeg ik haar wat er zich allemaal in mijn hoofd afspeelt of moet ik accepteren dat mijn mening en gedachten niet altijd helpend zijn voor anderen (meestal wel natuurlijk) en zij haar eigen leven moet leiden of lijden? 

Lastig of juist heel duidelijk? Mijn gevoel delen in plaats van mijn mening lijkt de enige optie. 

Ook stel ik jou de vraag.  Ik ben benieuwd hoe jij hierover denkt. Wat zou jij doen in deze situatie en belangrijker nog, wat verwacht je van jouw vriendinnen? (let me know in de reacties). 

Wil jij ook eerlijk zijn tegen je vriendin of wil je juist dat zij eens haar mond houdt, deel dan dit bericht met haar en alle vrouwen die dit lastig vinden (alle dus). Dan doe ik dat ook.

Liefs Vlien 

Vind jij het leuk om dit onderwerp en andere vrouwenkul te bespreken met mij en mijn vriendinnen? Zoek me dan op in de app Clubhouse.  

Wat moet je doen:
-1. Download de app clubhouse op je telefoon (alleen voor IOS) download hem hier gratis

-2. Zoek me op onder even Vlien of Evelien de Visscher en klik op Follow. Klik daarna op het belletje om aan te geven hoe vaak je van me wil horen. 

 

Delen is lief

Geef een reactie